Hipolit Śmierzchalski (1925 – 2012)

Hipolit Śmierzchalski ur. 18.06.1925 r. w Szubinie. W czasie okupacji hitlerowskiej w Gdyni działacz konspiracji wraz z braćmi: Edmundem, Alfonsem i Leszkiem.  Po wojnie fotoreporter w Dzienniku Bałtyckim, m.in. wykonuje  pierwszy bardzo wstrząsający fotoreportaż z publicznej egzekucji oprawców obozu Stutthof.

Lata 50-te to kariera sportowa Hipolita. Reprezentant klubu „Kolejarz” przez 15 lat reprezentant Polski, członek tzw. „polskiego wunderteamu”. Wielokrotnie startował w słynnych meczach lekkoatletycznych Polska – USA. Jego przyjaciele z bieżni to m.in.: Kazimierz Zimny, Tomasz Hopfer, Zdzisław Krzyszkowiak, Jerzy Chromik, Roman Korban. W 1955 roku Hipolit Śmierzchalski zdobywa upragnione Mistrzostwo Polski na morderczym dystansie 3000 m z przeszkodami.

Jednocześnie przez cały ten okres wykonuje zawód fotografa i oświetleniowca w teatrze w Gdyni u pani Danuty Baduszkowej.

Poprzez swoje szerokie zainteresowania twórcze, jego kolegami stają się takie osoby, jak: Roman Polański, Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela, Władysław Hasior. Wpływa to na rozwój twórczy Hipolita Śmierzchalskiego, który w tym momencie jest już także muzykiem  (skrzypce I gitara) i  malarzem (za sprawą takich mistrzów, jak: Paul Collombe, Paul Nicolas, Kazimierz Ostrowski, Józef Łakomiak i wielu innych).

W latach 1978 – 1988 na ostatnim transatlantyku Polski – „Stefanie Batorym” pracował jako fotograf, aż do końca istnienia tego statku. Po tym okresie następuje bardzo płodny okres w dziedzinie rysunku i grafiki.

Hipolit Śmierzchalski miał ogromny wkład w rozwój kulturalny młodzieży. Popierał środowiska młodych fotografików, malarzy oraz muzyków.  Był  inspiracją dla młodych twórców i ich mentorem.

Odszedł 12 marca 2012 r. z wielkim uśmiechem na twarzy i podniesionym do góry kciukiem.